Een beleggingsstrategie dient duidelijke regels en principes te volgen. Bij Flossbach von Storch zijn er vijf principes – vijf postulaten, waarop al onze beleggingsbesluiten gebaseerd zijn. Wij hebben de begrippen in een pentagram samengevoegd - het Flossbach von Storch-pentagram.

Het belangrijkste begrip van de vijf postulaten is de term ‘diversificatie’: Als men zijn vermogen op lange termijn wil handhaven en vergroten, moet men het vermogen spreiden over diverse beleggingsklassen, waardepapieren en valuta’s. Op deze manier reduceren beleggers hun risico’s.

Flexibiliteit’ betekent mogelijkheid om te manoeuvreren: degene die zijn geld op lange termijn in rentedragende beleggingen steekt, riskeert dat zijn vermogen zonder bescherming sluipend wordt onteigend. Bovendien benut hij de kansen niet, die zich voordoen op andere terreinen.

Van belang is niet meer de ‘kwaliteit’ van een belegging: vooral in tijden van grote onzekerheid dienen beleggers te kijken naar de substantie van een belegging, de hoogte van de inkomsten die de belegging op lange termijn bereikt en vooral ook de mate waarin die te voorspellen is. Daarentegen belooft het wedden op korttijdige modetrends weinig succes.

Te hoge schulden zijn de belangrijkste oorzaak voor het faillissement van bedrijven, landen en niet in de laatste plaats van privé-personen. Beleggers dienen steeds aandacht te hebben voor hun eigen ‘solvabiliteit’, maar ook voor de solvabiliteit van degenen waarvan zij aandelen of obligaties kopen.  Een eigen inschatting van de kredietwaardigheid – onafhankelijk van de waarderingen van de ratingagentschappen – is derhalve ook dringend noodzakelijk.

Het vijfde postulaat is het begrip ‘waarde’. Warren Buffett heeft ooit gezegd dat de prijs hetgeen is wat men betaalt – en de waarde is wat men ervoor krijgt. Aandelen van kwaliteitsondernemingen rechtvaardigen een hogere waardering dan aandelen van middelmatige ondernemingen.